موسیقی بلوز

 

بلوز گونه موسیقی سازی و آوازی است که ریشه در آوازهای مذهبی و آوازهای کار و فریادها و همخوانی‌های سیاهان آمریکا دارد و اصل آن به فرهنگ و موسیقی غرب آفریقا می‌‌رسد.علت اینکه این سبک به بلوز معروف شد این بود که پیشگامان این سبک ( برده‌های سیاه) با غم این موسیقی را اجرا می‌کردند و Blue در زبان انگلیسی به معنای غم نیز می‌باشد.

شهر ممفیس زادگاه موسیقی سبک "بلوز" است

برخی از موسیقی شناسان برای این سبک موسیقی تعریف ساده ای ارائه میکنند: "توالی آکوردهای I،

IV و V در یک قالب 12 تایی که معمولا ریتم 4/4 دارد و از گام خاصی به نام پیمانه بلوز (Blues Scale)

استفاده میکند." باید اضافه کرد که گونه های متفاوتی از این گام وجود دارد و نوع متداول آن معمولاً یک

گام پنج مایه ای است که در آن نتهای معروف به Blue notes وجود دارد. برخی نیز بلوز را موسیقی رنج و

درد و حرمان سیاهان مهاجر افریقا به امریکا میدانند.

از دیدگاه تاریخ پیدایش، موسیقی بلوز در میانه های سده 19 توسط سیاهان مهاجر از افریقا که عمدتاً به

 نواحی جنوب و جنوب شرقی امریکا مهاجرت می کردند پدید آمد. گفته میشود که در کشتزارهای جنوب،

 زمانی که سیاهان برده از طلوع خورشید تا غروب به کارهای سخت و طاقت فرسا مشغول بودند،

ناراحتی خود را با سر دادن ملودی های خود ساخته بصورت فریاد ابراز می کردند. که این آوازهای دسته

جمعی بصورت پرسش و پاسخ بین دو یا چند گروه از کارگران را فریادهای مزرعه ای (Field Hollers) می

گفتند. (اصولا به همین دلیل، یکی از بارزترین شناسه های موسیقی بلوز، پرسش و پاسخی بودن ترانه

 و ساز و همچنین بداهه بودن نوازندگی در آن است.)

بعدها و پس از آزادی برده ها این آوازخوانی در اجتماعات و حتی در کلیسا دنبال شد و به تدریج با آشنا

شدن با سازهای اروپایی آنها گیتار، ساز دهنی و پیانو را در موسیقی خود به کار بردند تا به موسیقی

خود شکل و فرم بیشتری بدهند.

در یک شب گرفته در سال 1903، و.سی هندی (W.C.Handy) که رهبر یک ارکستر موسیقی جاز بود

در یک ایستگاه قطار کاملاً خلوت در نزدیکی میسیسیپی منتظر قطار نشسته بود. به دلیل تاخیر چند

ساعته قطار، هندی روی نیمکت چوبی ایستگاه قطار به

خواب رفت. ناگهان با صدایی از خواب بیدار شد و خود را

یکه و تنها رودررو با سیاه پوست قوی هیکلی دید که در

کنار او نشسته و ترانه ای در مورد رفتنش به جنوب،

بصورت بداهه می خواند. مرد لبه چاقو را روی سیم های

گیتارش می لغزاند و گیتار می نواخت. او یک خط از

شعرش را سه مرتبه و با آکوردهای مختلف میخواند و با

گیتار به آن جواب می داد.

هَندی بعدها اذعان کرد:" این عجیب ترین و مرموزترین

                                                                                                           (W.C.Handy)

چیز ی بود که تا به آن روز شنیده بودم" و آنچه مرد سیاه پوست می خواند چیزی نبود جز Blues.

در 1912، هندی که شیفته موسیقی بلوز شده بود، آغاز به جمع آوری، تدوین و انتشار نتهای موسیقی

بلوز کرد. انتشار دو اثر "Memphis Blues" در این سال و در پی آن "St.Louis Blues" (در سال 1914) با

پذیرش همگانی مردم روبرو شد و موجب محبوبیت بیشتر آن در چرخه موسیقی امریکا شد.به این ترتیب

موسیقی بلوز رسماً زاده شد و به جرئت میتوان گفت که تولد رسمی خویش را مدیون هندی  طی سالهای اولیه سده بیستم، موسیقی بلوز به تدریج به تگزاس، لویزیانا، میسیسیپی و حتی

سواحل غربی گسترش یافت به گونه ای که ناحیه دلتای میسیسیپی تبدیل به مهد شکل گیری سبکی

از موسیقی بلوز شد که به بلوز دلتا (Delta Blues) معروف است و امروزه اصیل ترین و تأثیرگذارترین سبک

 بلوز بشمار میآید.

در سال 1920، Mamie Smith که اولین خواننده زن بلوز بود، با اجرای ترانهای به نام بلوز دیوانه (Crazy

Blues) این سبک موسیقی را بیشتر مطرح نمود. (هرچند که هنوز فرم کلی بلوز تحت تأثیر جاز بود).

در ماه اول 75000 نسخه از صفحه این آهنگ فروش رفت و این

موفقیت سبب شد شرکت ریس رکوردز (Race Records) به

عنوان اولین شرکت ضبط آثار بلوز اقدام به انتشار آثاری از Ma

Rainey و Bessie Smith نماید و در ادامه آثار خواننده هایی مثل

Blind Lemon Jefferson و Charley Patton و ... موسیقی بلوز را

 به گوش شنوندگان عادی رساند. هرچند در آغاز سیاه پوستان

طرفداران پر و پا قرص این موسیقی بودند، ولی رفته رفته با

                                                                                                         Mamie Smith    

پیدایش گونه های تازه بلوز که سازهایی چون گیتار برقی، ساز دهنی و حتی سازهای بادی را به کار

 

 می گرفت، طیف مخاطبین این نوع موسیقی نیز گستردهتر شد.

 

 

 

                                                                                                  

 

                                                                                                  Charley Patton

                           Blind Lemon Jefferson     

 

 

 

                  

كيوان ساكت : ارکستر ملی بدون فخرالدینی با مشکل مواجه می شود

رابطه عاطفی که بین رهبر ارکستر ملی و نوازندگان آن در طول این سالها به وجود آمده باعث شده تا ادامه کار این ارکستر با هدایت هر کس دیگری به جز فرهاد فخرالدینی با مشکلاتی مواجه شود.

کیوان ساکت ضمن اعلام این مطلب گفت: فرهاد فخرالدینی برای شکل گیری و فعالیت ارکستر ملی از سال 77 تا کنون زحمات زیادی کشیده است به گونه ای که در برخی مقاطع اگر وی حضور نداشت ادامه کار ارکستر به هیچ وجه ممکن نبود.

 

این موسیقیدان درباره کناره گیری فرهاد فخرالدینی از ارکستر ملی در ادامه افزود: آنچه من در طول مدتی که با ارکستر ملی همکاری داشتم دیدم نشان از هدایت مناسب نوازندگان توسط فرهاد فخرالدینی داشت که باعث شده بود تا رابطه عاطفی منسجمی بین وی و اعضای گروه به وجود بیاید و من نمی دانم اگر کس دیگری جایگزین آقای فخرالدینی شود عاقبت ارکستر ملی چه خواهد شد.

 

ساکت همچنین تصریح کرد: برخی تصمیمات متولیان ارکستر ملی که در زمینه موسیقی تخصص ندارند و بعضا با شتاب اتخاذ شده  بروز برخی آزردگی ها را موجب شده است که امیدوارم به این موضوع دقت بیشتری شود.

 

وی با اشاره به برخی از این تصمیمات گفت : اجرای 12 برنامه مختلف یا بیشترتوسط ارکستر ملی در طول یک سال که احتمالا 160 آهنگ مختلف را باید در بر بگیرد عملا غیر ممکن به نظر می رسد. همان طور که می دانید برگزاری کنسرت در چند ماه از سال که مصادف با ماه های رمضان، محرم، صفر، ایام وفات و سوگواری و یا 15 روز قبل و بعد نوروز می شود امکان ندارد؛ این در حالی است که ارکستر ملی نیز تنها دو بار در هفته تمرین می کند و اگر قرار باشد در مدت زمان باقی مانده سال این حجم از برنامه ها اجرا شود هیچ گروهی با هیچ رهبری تونایی انجام آن را نخواهد داشت.

 

این آهنگساز و نوازنده تار همچنین افزود: مگر ما در ایران چند نفر مانند استاد فخرالدینی داریم که حالا ایشان هم کنار بکشند. به هر حال مجموعه ای از عوامل مختلف باعث می شود تا یک هنرمند دیگر توانایی ادامه فعالیت های هنری را نداشته باشد و من امیدوارم با توجه به مسائلی از این دست فضای مناسب تری از سوی متولیان فراهم شود.
 

 

منبع : مهر

تشخیص علت مرگ مایکل جکسون، ستاره پاپ جهان به چهار تا شش هفته وقت نیاز دارد.

به گفته کریگ هاروی، سخنگوی پزشکی قانونی لس آنجلس، پزشکان روز جمعه به مدت سه ساعت مایکل جکسون را کالبدشکافی کردند ولی برای تشخیص علت قطعی مرگ او به انجام آزمایش های بیشتر مانند سم شناسی نیاز است.

در این حال، آقای هاروی وجود هرگونه توطئه را در مرگ آقای جکسون رد کرد و گفت آثاری از وارد شدن ضربه به بدن او دیده نشده است.

مایکل جکسون پنجشنبه در سن پنجاه سالگی در گذشت.

هنرمندان، شخصیت ها و مردم در کشورهای مختلف به مرگ این ستاره پاپ واکنش نشان داده اند. مدونا و جاستین تیمبرلیک مایکل جکسون را تحسین کرده اند و سخنگوی کاخ سفید به نقل از باراک اوباما از او تقدیر کرده است.

بقیه را در ادامه مطلب بخوانید

ادامه نوشته