موسیقی کلاسیک

قسمت اول - موسیقی کلاسیک یعنی چه؟

برای خیلی از ما هر موسیقی که نشه باهاش قر داد و خسته کننده باشه، می شه موسقی کلاسیک!

بعضی‌ها عبارت موسیقی کلاسیک رو با موسیقی سنتی و اصیل اشتباه می گیرن. مثل کلاسیک ایرانی، چینی، ژاپنی و. . .

ولی عبارت "موسیقی کلاسیک" تعریف مشخص‌تری داره و مربوط می شه به موسیقی ای که در سالهای 1750 تا 1820 میلادی در اروپای غربی ساخته و نواخته شده.

برای اینکه تعریف دقیقتری از موسیقی کلاسیک داشته باشیم باید این نوع موسیقی را با موسیقیهای قبل و بعد از خودش باید مقایسه کنیم

در تقسيم بندی دوره های هنری - از جمله موسيقی - بعد از دوران رنسانس (زمانی که تفکر علمی شکوفا می شه) چهار دوره اصلي در نظر گرفته ميشه:

دوره اول - سبک باروک (Baroque) بين سالهای 1600 تا 1750

باخ

لغت باروک در عالم هنر(نه فقط موسيقی) تقريباً معادل "استادانه زينت دادن و يا ماهرانه درست کردن" به کار مي ره که از مشخصات بارز هنر اين سالها بوده.

موسيقي اين دوره همانند ساير هنرهای هم عصر خودش يکسره بيانگر اشرافيت و قدرت حکومتهای اروپايي بوده. نیاز کلیسا برای جذابتر کردن نیایش هم در گسترش این سبک خیلی تاثیر داشته.

یکپارچگی در حالت موسيقی ازويژگي های موسيقی اين دوره است. موسيقي دوران باروک اگر شاد شروع بشه تا آخر، شاد هست يا اگر آروم و ملايم باشه تا آخرهمونجوری می مونه.

باخ یکی از معروفترین موسیقیدانان این سبکه.

دوره دوم - سبک کلاسيک بين سالهای 1750 تا 1820

از قرن 17 به بعد در اروپا کم کم " مخ بازی" (خرد گرائی) جای سنت و مذهب را می‌گیره و استدلالهای مذهبی به تدریج کمرنگ می شه. زندگی در اروپا رنگ و حال تازه ای می گیره و دوران روشنگری (Enlightenment) آغاز می شه.

این تغییر باعث شد که آدمها دیدشون نسبت به زندگی عوض بشه و بازتابش در هنرجلوه کنه. بعد از این دوران بود که موسیقی کلاسیک متولد شد و این تغییرات را می‌توان در موسیقی کلاسیک نسبت به سبکهای موسیقی قبل از اون مشاهده کرد.

هنر در اين دوران بيشتر متوجه سادگیه تا تزئينات ماهرانه دوران باروک، ولی در زمینه موسیقی تقریبا برعکس می شه! مثلا يک قطعه موسيقی دوران باروک یک حس يگانه را به شنونده القا ميکنه، ولی در دوران کلاسيک حالت های مختلف و متضادی در ارائه احساس در موسيقی وجود داره. نه تنها در يک قطعه ممکنه چند احساس القا بشه بلکه حتی حالت يگانه‌ای وجود نداشته باشه و برعکس پر باشه از حالات و تم‌های متضاد.

موتزارت

شما در آثار باروک حس پيوستگی داريد ولی در آثار دوران کلاسيک اينجوری نيست، فراوانی سکوت ها و ضربه های غير منتظره، چيزی است که به ندرت در موسيقی باروک ديده مي شه.

بافت موسيقی کلاسيک بيشتر هموفونه تا پلی فن. يعنی شنونده مجبور نيست که حواس خودش رو جمع کنه تا بفهمه چی به چیه!

از هنرمندان این دوره میشه از هايدن، موتزارت و بتهوون نام برد.

دوره سوم - سبک رمانتيک (سالهای 1820 تا 1910)

دراین دوره، احساسه که حرف اول را می‌زنه و هنرمندان این دوره برای شناخت دنیای به رويا و خيال پناه می‌برن و در اين ميان هنری که از اونها خلق ميشه هنریه که به دنیای واقعی ربطی نداشته و به دنيای روياها تعلق داره.

موسیقی در این دوره بصورت ابزاری در دست آهنگساز در می‌ یاد تا بوسیله اون احساسات شخصی خودش را مطرح کنه و بقول معروف واسه دل خودش بنوازه!

معروفه که بتهوون بارها گفته بوده که " هر چی در قلبم بود را می‌نواختم" و اینجوری شد که بتهوون را به عنوان یکی از نخستین آهنگسازان متعلق به این عصر میشناسن. از دیگر آهنگسازان معروف این دوران، میشه از شومان و شوپن نام برد.

دوره چهارم - موسيقی مدرن

اگر دوران رمانتیک دوران بیان احساسات باشه، قرن 20 دوران آزمایشه. آهنگسازان این دوره هرچه بیشتر سعی کردن کارهای خودشون را از سبکهای گذشته متمایز کنن و از باورها و قانونهای گذشته عبور کردن. آهنگسازان دوران مدرن تا به امروز به نوآوری و شکستن روشها و عادتهای قدیمی ادامه دادن.

قسمت دوم – نگاهی سطحی به یک زندگی عمیق!

بتهوون

لودويک فان بتهوون (Ludwig van Beethoven) در سال 1770 در شهر بن، آلمان به دنیا آمد. پدر بتهوون هم یک موسیقیدان بود که با کار در دربار زندگیش را می‌گذرونده.

از همون کودکی پدر بتهوون به پسرش موسیقی یاد می ده. بتهوون در سن چهار سالگی با پيانو آشنا می‌شه وتا 9 سالگی، پدر تمامی چیزهایی را که از موسيقی بلد بوده به پسر خودش یاد می‌ده.

در سال 1787 ميلادی در سن 17 سالگی به وين می ره و در آنجا پیش موتزارت مشغول تحصیل می شه.

چندی بعد، به دلیل فوت مادرش درس و مشقش را ول می‌کنه به بن برمی‌گرده ولی بار دومی که بتهوون به وين برمی‌گرده، موتزارت مرده بوده و پیش هايدن مشغول تحصيل موسيقی می‌شه که بعد از موتزارت بزرگترين آهنگساز وين بوده.

پای بتهوون به مجلس اشراف باز می‌شه و پرنس ليچنوسکی (Lichnowsky) او را به قصرش می‌بره و مورد حمایت عده‌ای از اشراف قرار می‌گیره. ولی محيط اشرافی و تشريفات معمول آن زمان به نظر بتهوون زیادی بوده، با اينکه از کلیه رسوم درباری آگاهی داشته، ولی اونها را کمتر رعايت می کرده.

بتهوون در یک دقیقه! ‏در سال 1770 در شهر بن آلمان بدنیا آمد. در کلیسای بن، نوازندگی رو شروع کرد و در نتیجه اش با طبقه اشراف بانفوذ آشنا شد. در سال 1792 برای آموزش آهنگسازی پیش هایدن (آهنگساز معروف اون زمان) رفت. در اوایل سده 1800 ، معروفترین آثار خودش را خلق کرد. در سال 1818 کاملا ناشنوا شد ولی تا 10 سال بعد از ناشنواییش تا زمان مرگش به کار موسیقی ادامه داد!

آهنگسازان قبل از بتهوون، بیشتر کارهای فرمایشی برای دربار و اشرافیان می ساختن. ولی بتهوون به علت پشتوانه مالی ای که از طرف برادرش داشت کارهاش رو برای دوستان، بخصوص دوست دختراش می‌ساخت.

بزرگترين حادثه عاشقانه زندگی بتهوون در سن سی سالگی اتفاق می افته. دراون سن حسابی عاشق می شه و قطعه معروفی رو در وصف معشوقش می سازه که بعدها به قطعه مهتاب معروف می‌شه.

شنیدن بخشی از قطعه مهتاب

بتهوون از سن 20 سالگی دچار ناراحتی شنوایی می‌شه و به مرور زمان قدرت شنوایی خودش را از دست می‌ده و در سن 33 سالگى كاملاً ناشنوا می‌شه.

بتهوون از اون مردهایی بوده که احساساتش رو تو خودش می ریخته! ولی پس از ناشنوا شدن، بتهوون بيشتر به موسيقى‌اش اجازه می ده كه از هيجاناتش، خشم‌هاش و سرخوردگی هاش صحبت كنه.

نخستين اثر بزرگ بتهوون سمفونی شماره سه بود. در سال 1804 نخستين اپرای بتهوون به نام فيدليو با موفقيت روبرو شد، سمفونی چهارم و پنچم و ششم را در همين سالها خلق کرد تا اينکه در سال 1819 به کلی کر شد.

ناپلئون و نتی که پاره شد

بتهوون قبل از اینکه نام سمفونی سوم خودش رو اروييكا بگذاره ميخواسته اسمش را "بناپارت" بگذاره، به دلیل اینکه فكر مي كرده ناپلئون بناپارت سمبل شجاعت و قهرمانيه. اما وقتی كه مي شنوه ناپلئون نام امپراتور روی خودش گذاشته صفحه اول سمفونی خودش رو پاره می كنه و بعد از دوباره نويسي اسم اونو به "اروييكا" عوض می کنه.

شنیدن بخشی از سمفونی شماره پنج

شنیدن بخشی از سمفونی شماره شش

در سمفونی شماره پنج اولين دفعه است كه ويولن ملودى اصلى را مى نوازه و پيانو با آن همراهى مى كنه.

با وجود همه مشکلات ، بتهوون سمفونی نهم (کورال) و ميساسولميسيس دو اثر بزرگ خود را در موسيقی سمفونيک و آوازی خلق کرد که تاامروز جزو افتخارات بتهون حساب می شه.

بتهوون در 26 مارس 1826 چشم از جهان فرو بست.

منبع : بی بی سی فارسی

موسیقی راک

«موسيقي راك در سال 1955 در آمريكا گسترش يافت، اما تحت تاثير فرهنگ‌هاي گوناگون و سنت‌هاي موسيقايي همچون موسيقي مذهبي، موسيقي بلوز (موسيقي حزن‌انگيز سياهان)، موسيقي كلاسيك، موسيقي محلي، موسيقي الكترونيك و موسيقي رايج آسيا،‌ آفريقا و آمريكا لاتين شكل گرفت. موسيقي راك به سبك‌هاي موسيقايي ارجاع داده مي‌شود كه بعد از 1959 به شدت تحت نفوذ آهنگ‌سازان سفيد پوست قرار گرفت. ساير سبك‌هاي اصلي موسيقي راك شامل "راك اند رول"‌ (Rock and roll)، ژانر اول موسيقي و موسيقي "ريتم اند بلوز" (rhythm and blues) است كه تحت نفوذ آهنگ سازان سياه‌ پوست آمريكايي بود. هر كدام از اين انواع اصلي موسيقي زير مجموعه‌هاي گوناگوني همچون هوي متال (نوعي موسيقي راك الكترونيكي) پانك و گرانگ (grunge) را در بر مي گيرند، در حالي كه نوآوري در موسيقي راك اغلب در مراكز محلي همچون نيويورك، كينگستون، جامائيكا و ليورپول اتفاق افتاده است؛ ‌اما اكنون تاثير موسيقي راك به صورت گسترده در سراسر جهان احساس مي شود. از شخصيت‌هاي برجسته‌ي تاريخ موسيقي در اين زمينه مي‌توان از "چارلي كريستين" نام برد. وي در اواخر دهه‌ي 30 يكي از اولين افرادي بود كه در آهنگ‌هاي خود از گيتار برقي به عنوان تنها آلت موسيقي استفاده كرد. "آرون تيبوكس"، ‌اولين آهنگ‌ساز سبك بلوز بود كه از گيتار برقي استفاده كرد. "چاك بري" گيتاريست سبك “راك اند ر‌ول” نيز در اواخر دهه‌ي 50، سبكي از موسيقي را پايه‌گذاري كرد كه تاثير زيادي بر موسيقي راك گذارد. از ساير آلت‌هاي موسيقي كه عموما در موسيقي راك استفاده مي‌شود، مي‌توان از گيتارباس برقي، پيانوي برقي،‌ ارگ، سينتي‌سايرز (دستگاه كه گفتار، ‌موسيقي و صداهاي ديگر را به طور الكترونيكي تركيب و توليد مي‌كند) و سري طبل‌هايي كه از موسيقي جاز و موسيقي “ريتم اند بلوز” به موسيقي جاز آمد (درام)، نام برد.»  «آلاتي كه نقش مهمي در انواع موسيقي راك ايفا مي‌كنند، شامل ساكسيفون و مجموعه‌ي گسترده‌يي از آلات موسيقي سنتي است كه در موسيقي برتر جهان استفاده مي‌شود. ميكروفن نيز به عنوان يك آلت موسيقايي براي بسياري از خوانندگان موسيقي راك كه به افكت‌هاي گوناگون و تقويت شده متكي بودند، استفاده شده است. موسيقي راك هم چنين شامل جنبه‌هاي نفي بسيار پيچيده‌يي است. اكثر موسيقي‌هاي راك بر هارموني‌هايي همچون هارموني‌هاي موسيقي غربي آكوردهاي نت، ساب دومينانت و دومينانت (نت پنجم در يك اكتاو) پايه‌گذاري شده‌اند. توالي آكورد كه به عنوان 12 خط حامل موسيقي بلوز شاخته شده است. بر اين آكوردها پايه‌گذاري شده است و در سبك‌هاي ويژه‌يي همچون سبك “راك اند رول”، موسيقي سول (Soul music) و “راك جنوبي” ظاهر مي‌شود. ساير وسايل هارموني عادي شامل استفاده از يك آلت موسيقي خاص براي توليد صداهاي زير و حركت مداوم آكوردها است. بسياري از عناصر موسيقي آمريكايي-آفريقايي بر موسيقي راك تاثيري مداوم داشته‌اند. از جمله‌ي اين عناصر مي‌توان به ريف (جمله‌هاي مكرر)، بك بيت (تاكيد بر ضرب‌هاي دوم و چهارم هر خط حامل)، الگوهاي كنش و واكنش و نت‌هاي بلوز اشاره كرد. آهنگ سازان موسيقي راك پيشگامان استفاده از تكنيك‌هاي ضبط استاديويي جديد بودند. در بررسي تاريخي روند سير موسيقي راك بايد گفت، نوع اول موسيقي راك،‌ “راك اند رول” است كه ريشه در دهه‌ي 50 آمريكا دارد. اين موسيقي يكي از شاخه‌هاي موسيقي جنوبي آمريكا است. در سال 1945 پس از پايان جنگ جهاني دوم، جوان‌ها به منظور نفي سبك‌هاي قديمي فرهنگ عامه، موسيقي “راك اند رول” را در جامعه رواج دادند. عصر طلايي موسيقي “راك اند رول” تنها به سال‌هاي 1955 تا 1959 ختم شد. در اوايل دهه‌ي 60، صنعت موسيقي محلي به جمع‌آوري ترانه سراهاي حرفه‌يي، استخدام آهنگ‌سازان استاديويي و خوانندگان ترانه‌هاي سوزناك جهت تقليد از آهنگ‌سازان موسيقي دهه‌ي 50 “راك اند رول” اقدام ورزيدند. در اواخر دهه‌ي 60 در حالي كه موسيقي‌دان‌هاي سبك راك موقعيت اين سبك را در جريان موسيقي محلي آمريكا تثبيت كردند، به گسترش سبك‌هاي جديدي نيز اقدام ورزيدند.»  «“راك سن فرانسيسكو” با “راك توهم‌زا” در حدود سال 1966 نمود پيدا كرد. آهنگ‌نوازان هنگام اجراي كنسرت‌هايشان از داروهاي توهم‌زا همچون ال.اس.دي استفاده مي‌كردند. در اواخر دهه‌ي 60 سبك “هارد راك” ظهور كرد. اين سبك بر لايه‌هاي ضخيم صوتي، سطوح بالاي صدا و تك نوازي‌هاي گيتار متمركز بود. در اوايل دهه‌ي 70 گروه‌هاي فوق ستاره‌ي موسيقي راك همچون “رولينگ استونز“، “ايگلز“، “فليتوود مك“ و “شيگاگو“ و افرادي همچون “استيوي واندر“ و “التون جان“ جريان موسيقي را تحت تسلط خود در آوردند. در دهه‌ي 80 پيشرفت‌هاي تكنولوژيكي منجر به احياي صنعت موسيقي شد. بازار موسيقي محلي با الگوهاي رسانه‌يي جديدي همچون موسيقي ويدئويي و ديسك‌هاي فشرده رونق يافت. در جريان دهه‌ي 90، روند فعاليت آهنگ‌سازان دهه‌ي 80 ادامه يافت. در اين دوره رشد انواع موسيقي رپ، هوي متال و ورلدبيت به اوج رسيد. از سوي ديگر موسيقي رپ به جريان تجارت راه يافت. در قرن 21، تنوع سبكي بسيار زيادي در موسيقي راك به وقوع پيوست. عامل اين تنوع پيشرفت‌هاي تكنولوژيكي بود. در اين دوره علاوه بر گسترش مخاطبين جهاني موسيقي آمريكاي شمالي و راك اروپاي شرقي، تاثير موسيقي‌هاي آسيايي، آفريقايي، آمريكايي لاتين و ساير مناطق جهان نيز بر موسيقي راك افزايش يافت.»

موسیقی بلوز

 

بلوز گونه موسیقی سازی و آوازی است که ریشه در آوازهای مذهبی و آوازهای کار و فریادها و همخوانی‌های سیاهان آمریکا دارد و اصل آن به فرهنگ و موسیقی غرب آفریقا می‌‌رسد.علت اینکه این سبک به بلوز معروف شد این بود که پیشگامان این سبک ( برده‌های سیاه) با غم این موسیقی را اجرا می‌کردند و Blue در زبان انگلیسی به معنای غم نیز می‌باشد.

شهر ممفیس زادگاه موسیقی سبک "بلوز" است

برخی از موسیقی شناسان برای این سبک موسیقی تعریف ساده ای ارائه میکنند: "توالی آکوردهای I،

IV و V در یک قالب 12 تایی که معمولا ریتم 4/4 دارد و از گام خاصی به نام پیمانه بلوز (Blues Scale)

استفاده میکند." باید اضافه کرد که گونه های متفاوتی از این گام وجود دارد و نوع متداول آن معمولاً یک

گام پنج مایه ای است که در آن نتهای معروف به Blue notes وجود دارد. برخی نیز بلوز را موسیقی رنج و

درد و حرمان سیاهان مهاجر افریقا به امریکا میدانند.

از دیدگاه تاریخ پیدایش، موسیقی بلوز در میانه های سده 19 توسط سیاهان مهاجر از افریقا که عمدتاً به

 نواحی جنوب و جنوب شرقی امریکا مهاجرت می کردند پدید آمد. گفته میشود که در کشتزارهای جنوب،

 زمانی که سیاهان برده از طلوع خورشید تا غروب به کارهای سخت و طاقت فرسا مشغول بودند،

ناراحتی خود را با سر دادن ملودی های خود ساخته بصورت فریاد ابراز می کردند. که این آوازهای دسته

جمعی بصورت پرسش و پاسخ بین دو یا چند گروه از کارگران را فریادهای مزرعه ای (Field Hollers) می

گفتند. (اصولا به همین دلیل، یکی از بارزترین شناسه های موسیقی بلوز، پرسش و پاسخی بودن ترانه

 و ساز و همچنین بداهه بودن نوازندگی در آن است.)

بعدها و پس از آزادی برده ها این آوازخوانی در اجتماعات و حتی در کلیسا دنبال شد و به تدریج با آشنا

شدن با سازهای اروپایی آنها گیتار، ساز دهنی و پیانو را در موسیقی خود به کار بردند تا به موسیقی

خود شکل و فرم بیشتری بدهند.

در یک شب گرفته در سال 1903، و.سی هندی (W.C.Handy) که رهبر یک ارکستر موسیقی جاز بود

در یک ایستگاه قطار کاملاً خلوت در نزدیکی میسیسیپی منتظر قطار نشسته بود. به دلیل تاخیر چند

ساعته قطار، هندی روی نیمکت چوبی ایستگاه قطار به

خواب رفت. ناگهان با صدایی از خواب بیدار شد و خود را

یکه و تنها رودررو با سیاه پوست قوی هیکلی دید که در

کنار او نشسته و ترانه ای در مورد رفتنش به جنوب،

بصورت بداهه می خواند. مرد لبه چاقو را روی سیم های

گیتارش می لغزاند و گیتار می نواخت. او یک خط از

شعرش را سه مرتبه و با آکوردهای مختلف میخواند و با

گیتار به آن جواب می داد.

هَندی بعدها اذعان کرد:" این عجیب ترین و مرموزترین

                                                                                                           (W.C.Handy)

چیز ی بود که تا به آن روز شنیده بودم" و آنچه مرد سیاه پوست می خواند چیزی نبود جز Blues.

در 1912، هندی که شیفته موسیقی بلوز شده بود، آغاز به جمع آوری، تدوین و انتشار نتهای موسیقی

بلوز کرد. انتشار دو اثر "Memphis Blues" در این سال و در پی آن "St.Louis Blues" (در سال 1914) با

پذیرش همگانی مردم روبرو شد و موجب محبوبیت بیشتر آن در چرخه موسیقی امریکا شد.به این ترتیب

موسیقی بلوز رسماً زاده شد و به جرئت میتوان گفت که تولد رسمی خویش را مدیون هندی  طی سالهای اولیه سده بیستم، موسیقی بلوز به تدریج به تگزاس، لویزیانا، میسیسیپی و حتی

سواحل غربی گسترش یافت به گونه ای که ناحیه دلتای میسیسیپی تبدیل به مهد شکل گیری سبکی

از موسیقی بلوز شد که به بلوز دلتا (Delta Blues) معروف است و امروزه اصیل ترین و تأثیرگذارترین سبک

 بلوز بشمار میآید.

در سال 1920، Mamie Smith که اولین خواننده زن بلوز بود، با اجرای ترانهای به نام بلوز دیوانه (Crazy

Blues) این سبک موسیقی را بیشتر مطرح نمود. (هرچند که هنوز فرم کلی بلوز تحت تأثیر جاز بود).

در ماه اول 75000 نسخه از صفحه این آهنگ فروش رفت و این

موفقیت سبب شد شرکت ریس رکوردز (Race Records) به

عنوان اولین شرکت ضبط آثار بلوز اقدام به انتشار آثاری از Ma

Rainey و Bessie Smith نماید و در ادامه آثار خواننده هایی مثل

Blind Lemon Jefferson و Charley Patton و ... موسیقی بلوز را

 به گوش شنوندگان عادی رساند. هرچند در آغاز سیاه پوستان

طرفداران پر و پا قرص این موسیقی بودند، ولی رفته رفته با

                                                                                                         Mamie Smith    

پیدایش گونه های تازه بلوز که سازهایی چون گیتار برقی، ساز دهنی و حتی سازهای بادی را به کار

 

 می گرفت، طیف مخاطبین این نوع موسیقی نیز گستردهتر شد.

 

 

 

                                                                                                  

 

                                                                                                  Charley Patton

                           Blind Lemon Jefferson     

 

 

 

                  

تشخیص علت مرگ مایکل جکسون، ستاره پاپ جهان به چهار تا شش هفته وقت نیاز دارد.

به گفته کریگ هاروی، سخنگوی پزشکی قانونی لس آنجلس، پزشکان روز جمعه به مدت سه ساعت مایکل جکسون را کالبدشکافی کردند ولی برای تشخیص علت قطعی مرگ او به انجام آزمایش های بیشتر مانند سم شناسی نیاز است.

در این حال، آقای هاروی وجود هرگونه توطئه را در مرگ آقای جکسون رد کرد و گفت آثاری از وارد شدن ضربه به بدن او دیده نشده است.

مایکل جکسون پنجشنبه در سن پنجاه سالگی در گذشت.

هنرمندان، شخصیت ها و مردم در کشورهای مختلف به مرگ این ستاره پاپ واکنش نشان داده اند. مدونا و جاستین تیمبرلیک مایکل جکسون را تحسین کرده اند و سخنگوی کاخ سفید به نقل از باراک اوباما از او تقدیر کرده است.

بقیه را در ادامه مطلب بخوانید

ادامه نوشته

موسیقی جاز

اکثر مورخین، زادگاه موسیقی جاز را در شهر نیو اورلئان در ایالت لوئیزیانا دانسته‌اند. با اینحال، این نوع موسیقی کمابیش در تمام نقاط آمریکا ریشه دارد.

تاریخ این نوع موسیقی چنان با فرهنگ آمریکا عجین گشت که بسیاری دهه ۱۹۲۰ را عصر جاز (به انگلیسی: Jazz age) نامیدند، و بسیاری این نوع موسیقی را نمادی از فردگرایی و هویت جامعه آمریکایی دانستند.

در اواخر دهه ۸۰ قرن نوزدهم، سیاهپوستان آمریکا در کافه‌ها و سالن‌های کاباره به نوعی موسیقی ابداعی روی آوردند که رگ تایم (به انگلیسی: ragtime) نام گرفت.

در شهر نیواورلئان موسیقی جاز تدریجا از این نوع موسیقی رفته رفته در طول سالیان بعدی شکل گرفت.

تدریجا، موسیقی جاز رفته رفته در شهرهای شمالی تر رود میسیسیپی شهرت یافت و شیوع پیدا کرد، تا اینکه در ۱۹۱۵، بکمک فونوگراف، این سبک موسیقی تقریبا در تمام شهرهای آمریکا رایج شده بود.

نمودار تکامل جاز و سبکهای وابسته به آن

طولی نکشید که مردم سالن‌ها را برای دیدن نوابغی چون «ساچمو» (لوئیس آرمسترانگ) و دوک الینگتون فوج فوج پر می‌کردند، و سفیدپوستان با امثال دوک الینگتون موسیقی در دهه ۱۹۳۰ کمک موثری نمود.

برخی هنرمندان حتی آثار و سلیقه‌های شخصی بر این نوع موسیقی اعمال نمودند. از این دسته میتوان به دیزی جیلسپی اشاره کرد که شیپور ترومپت خود را طراحی کرده و از بنیانگزاران سبک بیباپ محسوب می‌گردد.

برخی هنرمندان دیگر همانند هایمی شرتزر آلات موسیقی خارجی همانند ساکسیفون را که در اروپای دهه ۴۰ قرن نوزدهم اختراع شده بود را برای نخستین بار وارد جاز نمودند.

در ۱۹۳۶، نخستین گروه موسیقی جاز مختلط سیاهپوستان و سفیدپوستان توسط بنی گودمن تشکیل شد.

                                    (عکس گروه ارکستر جاز کینگ و کارتر)

یکی از انواع موسیقی است که در اوایل قرن بیستم در آمریکا پدید آمده و به مرور شاخه های مختلفی پیدا کرده است. این سبک از موسیقی نیز مشابه سبک بلوز بیشتر متعلق به سیاهپوستان آمریکاست تا سفید پوستان. هرچند برخلاف سبک بلوز که سالها طول کشید تا سفید پوستان نیز در این حوزه وارد شوند، خیلی زود پای سفید پوستان نیز به این سبک باز شد و به سرعت گسترش پیدا کرد. ریشه عبارت جاز روشن نیست ولی کاربرد این عبارت از شیکاگو شروع شده است که میشود گفت محل تولد موسیقی جاز هم به حساب می آید.

تقریبا هیچ تعریف دقیقی برای سبک جاز ارائه نشده است ولی با توجه به برخی از شاخص ها می توان موسیقی جاز را از بقیه سبک ها نظیر کلاسیک، بلوز، هیپ هوپ و غیره تشخیص داد. بعنوان مثال، یکی از تفاوت های موسیقی جاز با موسیقی کلاسیک در آزادی تقریبا نامحدود نوازنده در نحوه ی اجرای اثر یک موسیقیدان است. در واقع اگر بخواهیم مقایسه کنیم، موسیقی کلاسیک عرصه حکومت موسیقی دان هاست و نوازنده اختیارات بسیار محدودی در نحوه ی اجرای اثر دارد. ولی در موسیقی جاز، این نوازنده است که همه کاره است. این امر تا به حدی است که حتی اجرای یک نوازنده نیز در زمان ها و مکان های مختلف، از یک اثر واحد، می تواند دارای تفاوت های زیادی باشد. نوازنده می تواند بسته به حال و هوای محیط، شنوندگان و غیره در ریتم و هارمونی اثر اصلی دست ببرد. البته این به این معنی نیست که نوازندگان جاز کاملا بداهه نوازی بکنند، بلکه یک تفاوت مشخص بین سبک موسیقی جاز با سبک های سبک تری چون پاپ این است که تمامی تغییرات و گسترش هایی که در حین اجرای اثر توسط نوازندگان اعمال می شوند کاملا استادانه و به جا و در جهت تطبیق با حال و هوای محیط اجرا صورت می گیرد و به هیچ وجه ردی از ناپختگی و بی نظمی در آن دیده نمی شود. اغلب نوازندگان موسیقی جاز جزو ماهرترین نوازنده های عصر خود بوده اند.

بعنوان یک تفاوت دیگر، می توان گفت که موسیقی جاز همیشه به روز بوده و انعکاس دهنده مسائل و مشکلات روزمره زندگی انسان هاست. در موسیقی جاز تقریبا هر نوع داستانی را می توان گفت. از ترانه های عاشقانه مای بیبی این، مای بیبی آن گرفته تا داستانهای طنز و رخدادهای سیاسی. عشقی که در موسیقی جاز مطرح می شود از نوع قصه پری ها نیست. این عشق کاملا قابل لمس است. داستانی است که هرکسی نسخه های واقعی آنرا تجربه کرده است. همینطور است دردها و رنج ها. متن ترانه ها معمولا حاوی نکاتی ظریف و کنایه آمیز نسبت به موضوعات معاصر هستند. البته در اینجا هیچوقت مثل سبک رپ شاهد قربانی شدن موسیقی به نفع متن نیستیم. در واقع موسیقی جاز حتی در تلخ ترین نوعش قابل رقصیدن است و همیشه با نشاط است. اما تفاوت ظریفی با سبکی چون راک اند رول دارد. در سبک اخیر سازهای کوبه ای نقشی چشم گیر در حفظ شادمانی موسیقی ایفا می کنند. ولی در موسیقی جاز این ملودی است که نقش اصلی را دارد. ملودی در موسیقی جاز بسیار پر رنگ است و معمولا از طریق سازهای کوبه ای حمایت می شود اما این موضوع اجباری نیست. در واقع بجز در اوایل، ما شاهد نوعی خط ملودی کند در پس زمینه موسیقی هستیم که به آن در اصطلاح سوئینگ گفته می شود. سوئینگ به موسیقی جاز عمق و فضا می بخشد و آنرا از حالت مونوفونی خارجی می کند. سوئینگ یک ملودی بسیار کند است که در پس زمینه ی ملودی اصلی نواخته می شود. خطوط ملودی اصلی و فرعی بر روی چنین بستری شکل گرفته و گسترش پیدا می کنند.

یکی دیگر از مشخصات موسیقی جاز اهمیت دادن به اجراهای تک نفره و مهارت های فردی تک تک نوازندگان است. این موضوع بخصوص در قطعات آغازین و پایانی بیشتر نمود دارد. بعنوان مثال اغلب موسیقی های جاز با یک پیش درآمد تک نفره و یک ملودی شیرین شروع می شوند. این قطعات معمولا توسط سازهای بادی نظیر ترومپت، ساکسیفون یا سازدهنی (کروماتیک) نواخته می شوند. به محض تمام شدن قطعه پیش درآمد، سوئینگ به همراه بقیه خطوط ملودی آغاز می شود ولی بسته به موقعیت این امکان همیشه هست که به تک تک نوازنده ها اجازه هنرنمایی داده شده و حتی بصورتی کاملا بداهه از او حمایت شود. در این موضوع حتی نوازنده سازهای کوبه ای نیز مستثنی نیست.

یکی دیگر از تفاوتهای موسیقی جاز با موسیقی نظیر بلوز این است که موسیقی جاز اساسا از همان قواعد و گام های موسیقی کلاسیک استفاده می کند و مثل موسیقی بلوز دارای گام یا فرم خاصی نیست. درست مثل این است که یک قطعه کلاسیک در اختیار گروهی نوازنده ی خوش ذوق قرار داده شده و آنها مثلا در یک مهمانی شروع به شوخی با این قطعه نموده و آنرا بصورتی کاملا بانشاط و عامه پسندتر اجرا کنند. یا مثلا قطعه ای را که قرار بوده توسط ویولون اجرا شود را به ترومپت بسپارند و یا مثلا از پیانو بجای بخش های ضربی یا گیتار استفاده کنند

منابع :

1. Jazz_Age_Page 
2.  1 The Advent of Jazz, The dawn of the 20th Century - Lesson Essay

زندگینامه خولیو ایگلسیاس

 

خولیو ایگلسیاس ساعت 2 بعد از ظهر، 23 سپتامبر 1943 در یک زایشگاه قدیمی واقع در خیابان Meson de Paredes در مادرید اسپانیا بدنیا آمد. وی بزرگترین پسر دکتر خولیو ایگلسیاس پوگا (Dr. Julio Iglesias Puga) و همسرش ماریا دل رساریو دلاکوا  یی پریگنات  (Maria Del Rosario de la Cueva y Perignat) می باشد. دوران کودکی وی با برادرش کارلوس Carlos سپری شد.
اجداد پدری وی اهل Galicia بودند. پدرش دکترایگلسیاس پوگا در Orense به دنیا آمد و پدر و مادر بزرگش Manuela و  Ulpiano  نام داشتند.
اجداد مادری وی، پدر بزرگ :Jose de la Cueva  و  مادر بزرگ :Dolores de Perignat Orejuela de Camporedondo  نام داشتند. پدر بزرگش یک خبرنگار معروف اندولسی بود.

 

 

خولیو ایگلسیاس یک ورزشکار ماهر بود، وی دروازه بان تیم فوتبال رئال مادرید بود. خولیو می خواست یک فوتبالیست حرفه ای شود اما هیچگاه مطالعه و دانش پژوهی را متوقف نکرد. او در دانشگاه Complutense شهر مادرید به تحصیل در رشته حقوق پرداخت.

 

 

زمانی که 20 ساله بود،  حدود ساعت 2 نیمه شب 22 سپتامبر، هنگام بازگشت از شهر Majadahonda به مادرید با تعدادی از دوستانش از جمله : Enrique Clemente Criado, Tito Arroyo  و Pedro Luis Iglesias دچار تصادف سختی با اتومبیل شد که وی را به مدت یک سال و نیم به صورت نیمه فلج رها کرد. امید برای راه رفتن مجدد وی بسیار کم بود. پرستاری که از وی مراقبت میکرد به نام Eladio Magdaleno ، به او یک گیتار داد. خولیو ساعتها را به نوشتن شعر و گوش دادن به رادیو سپری می کرد. آنها اشعار غمگین و رمانتیکی بودند که در مورد ماموریت بشر و هدف زندگی سراییده شده بودند.

 

خولیو شروع به خواندن کرد تا دلتنگی و غربت ورزشکاری که حال در تخت بیمارستان رها شده بود را تسکین دهد در همین حال شروع به یادگیری نواختن گیتار کرد تا ترانه هایش را به موسیقی آذین بخشد.

 

خواست خولیو ، امیدش به زندگی و حمایتهای بی پایان خانواده وی به خصوص پدرش که برای کمک به توانبخشی وی، بیش از یکسال از کار خود فاصله گرفته بود، یک معجزه را پدید آورد: خولیو مجددا شروع به راه رفتن کرد. ماههای زیادی در کنار ساحل La Carihuela در مالاگا و Benidorm از صبح خیلی زود به همراه پدرش شروع به تجدید قوا کرد.

 

وی زمانی که بهبود یافت به ادامه تحصیل پرداخت و برای تحصیل زبان انگلیسی به کشور انگلیس رفت. ابتدا وارد Ramsgate شد سپس به مدرسه زبان بل Bell's Language School در کمبریج رفت. گهگاه در تعطیلات آخر هفته در کافه Airport Pub  ترانه های معروفی از Tom Jones, Engelbert Humperdinck, The Beatles...  را اجرا می کرد و آنجا بود که با دوست دختر خود Gwendolyne Bollore  آشنا شد. او کسی بود که الهام بخش ترانه بسیار معروف  Gwendolyne بود.

 

 

خولیو به نوشتن ترانه ادامه داد و یک روز به شرکت ضبط موسیقی رفت تا یکی از ترانه های خود را برای اجرا به یکی از خوانندگان بسپارد. مدیر برنامه بعد از گوش دادن به موسیقی که توسط خولیو با گیتار نواخته و خوانده شده بود از وی پرسید: " چرا خود تو نمی خوانی؟" خولیو جواب داد : " برای اینکه من خواننده نیستم." سرانجام آنها خولیو را متقاعد کردند و او در جشنواره Benidorm Music Festival آهنگ را اجرا کرد. در 17 جولای 1968، وی با آهنگ معروف song La vida sigue igual برنده مسابقه شد و یک قرارداد همکاری با شرکت کلمبیا رکوردز  Columbia Discos امضا کرد.

 

 

در فوریه 1969 او در جشنواره گوزن طلایی در رومانی شرکت کرد.  در همین سال، او اولین تور آمریکایی خود را با اجرای ترانه در جشنواره  Festival de Viña del Mar  انجام داد و اولین موزیک ویدیوی خود به نام La vida sigue igual را ضبط کرد.

 

 

خولیو در بیستم جولای سال 1971 در تولدو Toledo اسپانیا با ایزابل Isabel Preysler Arrastria متولد 18 فوریه 1951 ازدواج کرد و ماه عسل را در جزایر قناریGran Canaria (Canary Islands) سپری کردند. آنها سه فرزند به نامهای : Chabeli María Isabel متولد 1 آگوست 1971 در استرویل  ، Julio José متولد 25 فوریه 1973 در مادرید و Enrique Miguel متولد 8 می 1975 در مادرید دارند. در سال 1978 خولیو و همسرش از هم جدا شدند و یک سال بعد طلاق گرفتند.

Isabel Iglesias

Julio Iglesias, Jr.

Enrique Iglesias

 

  

 

وی در جشنواره موسیقی اروپا EUROVISION Song Festival و چندین جشنواره دیگر  شرکت کرد، در این دوران او به عنوان خواننده تراز اول  (number one) در کل دنیا از مکزیک تا آرژانتین و از اسپانیا تا ژاپن مطرح بود.

 

 

 

در سال 1971 او آهنگ  Como el álamo al camino  را به زبان ژاپنی و یک سال بعد اولین آلبوم خود به زبان آلمانی را ضبط کرد . سپس در سال 1975 او اولین آهنگ خود به زبان پرتغالی را عرضه کرد. در سال 1978 قراردادی را با CBS International  امضا کرد و اولین آلبوم خود به زبان فرانسوی و ایتالیایی را عرضه کرد. در سال 1979 برای داوری مسابقه دختر شایسته به استرالیا دعوت شد.

 

 

در سال 1983 در پاریس، خولیو اولین و تنها جایزه  Guinness Book of World Records را برای فروش آهنگ هایش به زبانهای مختلف در مقایسه با سایر خوانندگان در تاریخ (اسپانیایی، آلمانی، انگلیسی، فرانسوی، ایتالیایی، پرتغالی و ژاپنی) دریافت کرد.

 

 

 

 

در سال 1985 او یکی از معدود هنرمندان اسپانیایی بود با اهدای ستاره در Hollywood Walk of Fame مورد ستایش قرار گرفت. این ستاره در قسمت جنوبی بلوار هالیوود بین خیابانهای  Orange Street  و  Sycamore Street  مستقر است.

وی همچنین توسط ساکنین میامی، شهری که در آن مستقر بود با اهدای مکانی در  Walk of Latin Stars ،  خیابان هشتم میامی مورد تقدیر قرار گرفت .
 

 

 

ستاره اهدا شده به خولیو ایگلسیاس در 28 ژانویه 1991 در هلند.

 

 

 

در سال1988، به عنوان بهترین خواننده لاتین سال 1987 با آلبوم Un hombre solo  برنده جایزه گرمی Grammy Award^® و همچنین جایزه خواننده سال از  Aplauso'92 شد.

 

 

در سال 1992  در فلوریدا عنوان "اسپانیایی جهانی" "Universal Spaniard" و در اسپانیا با عنوان "سفیر گالیسیا" "Ambassador of Galicia"  به دنیا معرفی شد. در سال 1997 جایزه جهانی موسیقی در موناکو Monaco World Music Award را برای بهترین خواننده لاتین دریافت کرد. او اولین خواننده خارجی در تاریخ چین بود که موفق به دریافت جایزه معتبر Golden Record Award  در سال 1995 گردید.

 

خولیو ایگلسیاس معروفترین خواننده پر فروش در دنیاست. او بیش از 250 میلیون آلبوم فروخته است و بیش از 2600 جایزه طلا و پلاتین به خاطر مهارتش در موسیقی دریافت کرده ، افتخاراتی که هیچ خواننده ای در تاریخ موسیقی موفق به بدست آوردن آن نشده است.

 

خولیو در کار حرفه ای خود کوچکترین جزئیات کار را به دقت موشکافی می کند. در استودیوی ضبط خولیو هر آهنگ را نت به نت و هر ترانه را کلمه به کلمه بررسی می کند تا آنچه که مطلوب وی باشد، تحقق یابد. تا زمانیکه وی چیزی را می شنود که همگان آن را حس می کنند : صدای لرزان روح همراه با تمام احساس، صدایی که تنها نظم کاری و وسواس زیاد آن را به ارمغان می آورد.

 

در هفتم سپتامبر سال 1997، پسر سوم وی  Miguel Alejandro در حالیکه هفت پوند وزن داشت، در ساحل میامی به دنیا آمد. . او ثمره ازدواجش با Miranda Johanna Maria Rijnsburger (متولد 5 اکتبر 1965 در Leimuiden) و اولین پسر آنها بود.  میراندا یک مدل زیبای هلندی بود که با خولیو در 5 دسامبر 1990 در جاکارتا ملاقات کردند.

Miguel Alejandro

Rodrigo

Cristina

Victoria

Guillermo

 

 

خولیو 8 سپتامبر 1997 را نمی تواند فراموش کند. شب "ASCAP Awards". شبی که ترانه سرا و تهیه کننده لاتین به نام امیلیو استفان Emilio Estefan جایزه  ASCAP Pied Piper Award را به وی اهدا کرد. جایزه ای بسیار معتبر . وی به عنوان اولین خواننده لاتین موفق به دریافت این جایزه شد و نامش به دیگر نامداران مثل Frank Sinatra, Ella Fitzgerald and Barbara Streisand پیوست.به علاوه شهردار میامی  Joe Carollo آن روز را در میامی "روز خولیو ایگلسیاس" نامید.

 

 

میراندا دومین فرزند پسرشان را در سوم آوریل 1999 در حالیکه هفت پوند وزن داشت، به دنیا آورد. کودک ردریگو  Rodrigo نام گذاری شد. میراندا دو سال بعد در اول ماه می، دو قلو های دوست داشتنی ویکتوریا و کریستینا را به دنیا آورد.

 

 

مادر خولیو  Rosario de la Cueva  که همیشه به نیازمندان کورپس کریستی Corpus Christi  واقع در میامی کمک می کرد، در چهاردهم مارچ  2002 بعد از یک بیماری طولانی مدت درگذشت. یک ماه بعد خولیو و برادرش کارلوس ، اقدام به راه اندازی یک مرکز خیریه به یاد مادرشان کردند. در چهارم نوامبر همان سال مرکز خیریه  Rosario de la Cueva Assistance Center   برای کمک به مستضعفین در میامی در کنار  کورپس کریستی  گشایش یافت.

 

 

در 18 می سال 2004، زمانی که خولیو 61 ساله بود، دومین برادرش جیمی ایگلسیاس که ثمره ازدواج پدرش با رنا کیت Ronna Keitt  بود، به دنیا آمد.

 

بعد از متولد شدن جیمی ایگلسیاس در 19 دسامبر 2005، پدر خولیو در 90 سالگی به طور ناگهانی فوت کرد. مردی بسیار شاداب که همگان دوستش داشتند و در نشریات از وی به عنوان  “Papuchi”  یاد میشد.

 

در 26 جولای سال 2006، خواهر کوچک خولیو  Ruth  بدنیا آمد. در صورت حیات، پدرش دکتر ایگلسیاس در آن زمان 91 ساله می شد.

 

خولیو  حرکت شادی بخش و همیشگی خود در سرتاسر دنیا را ادامه می دهد. هر 30 ثانیه یکی از ترانه هایش در اقصی نقاط جهان پخش می شود. او همه جای دنیا به اجرای کنسرت می پردازد و آلبومهایش همچنان فروش موفقی دارند. او همراه با میراندا و فرزندانش لحظات را در خانه هایش واقع در میامی، پانتاکانا و ماربلا سپری می کند.

 

در 5 می 2007 چهارمین فرزند وی به نام  Guillermo در حالیکه  8 پوند وزن داشت، در میامی به دنیا آمد.

پاکو دلو سیا

پاکو دلو سیا         paco de lucia  

تلفظ صحیح اسپانیایی اسم دلوسیا میباشد ولی بعضی ها آن را به ایتالیایی   یعنی لوچیا میخوانند            

ادامه نوشته

کاستانت

کاستانت در حقیقت  ساز اسپانیایی است و آنقدر وسیع است که  به عنوان نشان و سمبل رقص اسپانیایی در نظر گرفته میشود. اگرچه تاریخچه آن به 1000 سال پیش باز میگردد
نام این وسیله از کلمه لاتین ،castanea  گرفته شده است که به castana مرتبط است.و ممکن است ریشه آن به castanuela مرتبط باشد.این وسیله  از قطعاتی از چوب (معمولاچوب شاه بلوط و همچنین مواد دیگری که مورد استفاده قرار میگیرد)ساخته میشود.و به وسیلع سیم کنار هم قرار میگیرد  بر اساس نوع صدایی که تولید میکنند در دست راست و یا دست چپ قرار میگیرند.
یک جفت کاستانت دارای دو قسمت میباشد .یک قسمت از آن ،قسمتی است که دارای صدایی با تن بالا است که به وسیله دست راست پ.شیده میشود و سبب تولید صدا میشود.و قسمت دوم ان صدایی عمیق را تولید میکند که در واقع بار ریتم را تحمل میکندو بین هر دو بخش یک تنوع بزرگی از تنوع و تاثیر بدست می آید.

در قدیم این وسیله  با چهار انگشت  وبا کمک حرکات مچ  نواخته میشد.اما بعد ها کشف شد که با استفاده از انگشت وسط از دست چپ ، صدای بهتری تولید میشود. در اواخر قرن 18 ،میزان تولید صدایی که به وسیله کاستانت ایجاد میشد ،بر اساس قرار دادن کاستانت بر روی انگشت شصت بود  که بسیار با ذوق  در نظر گرفته شد و با این روش سازی با نام percussion تولید شد.
روش درست به دست گرفتن کاستانت ارتباط مستقیم با صدایی دارد که از انها مرتعش میشود.
برای اینکه بتوان صدایی خوب از انها بدست آورد ،باید دائما از انها ایتفاده کرد و باید در مکانی قرار گیرند  که از رشوبت و دما های بالا دور باسشند.
عموما کاستانت  برای رقص های محلی فولکوریک استفاده میشود.(بعضی از انها  اساسا با استفاده از انگشت وسط نواخته میشود) همچنین در رقص های  کلاسیک اسپانیایی  و حتی بعضی از اپرا ها  مانند Carmen  و .........

 

 بعضی اوقات مشاهده میشود که  از ان ها در گروه های سنتی درباری که به tunas مشهورند ،استفاده میشوند. همچنین افرادی هستند که در کار خود  در رسیتال های  کاستانت متخصص هستند  و میتوانند یک رقص اسپانیایی خوب را ارائه دهند.مشهورترین متخصصان کاستانت  ،antonia merce , lucero tena , , Carmen de Vicente     و  jose de udaeta که در سن 86 سالگی یک رسیتال  کاستانت را در فستیوال سال 2004 در شهر jerez  برگزار کرد  که با رای منتقدین در این  زمینه بهترین نمایش را در این فستیوال  برگزار کرد.
در آندلوزیا ،کاستانت بر روی شصت قرار میگیرد  و بیشتر برای سویاناس و یا  رقص های مربوط به فاندانگوس  مانند وردیالز و .... استفاده میشود.انها همچین برای سگریاس  به عنوان ریتم که بتواند خود را با ریتم اصلی وفق دهد مورد استفاده قرار میگیرد.همچنین در سولئا ، guajiras , cana  و .......
در دهه های اخیر کاستانت به سکوت انجامید ،اما اخیرا دوباره بازسازی شد  و دوباره در کار های جدید  و با ذوق و علاقه ای جدید  رشد کرد که در رقص های ballet فلامنکو در اندلوزیا مورد استفاده قرار گرفت.
در موزه Oviedo تعداد متنوعی از کاستانت های تاریخی  نمایش داده میشود  که بعضی از آنها  واقعا جالب و شگفت انگیز است.امروزه کاستانت از مواد مصنوعی  مانند فیبر فشرده  و یا فایبر گلاس  که دارای گارانتی مدت دار است تولید میشود.